تبليغاتX
عمــــــــــــــــــــــــــــــــاد

/* /*]]>*/ قمه زني انسان آفريده ي دست خداست و خداوند انسان را بسيار دوست دارد. اين يك جمله بديهي و واضح است و تمام انسانها به آن اعتقاد دارند. تندرستي و سلامت انسان در تمامي اديان واعتقادات ،چه الهي و چه مادي پذيرفته و مورد تاييد ميباشد و آسيب رساند به عمد، به سلامت جان و روح امري تقبيه شده و مردود ميباشد. تمام تلاشهاي بشري از ابتداي وجود تا كنون در جهت رفاه آسايش و بخصوص سلامت انسان بوده و هست. حال چگونه و با چه اعتقادي، يك فرد به سلامت خود ضربه ميزند؟ در دين و مذهب ما نيز برخي رسوم بوجود آمده، كه از نظر كليه مراجع ،انديشمندان و صاحب نظران مردود و مردم را از انچام آن منع كرده اند. اينكه اين فلسفه قمه زني از كجا بوجود آمده و در كجا ريشه دارد ،نظرات متعددي بيان شده است. نقل است كه پس از واقعه ي جانسوز عاشورا و انتقال اسرا به شام ، در طول مسير يا در خود شهر شام براي اذيت و آزاراسراو بخصوص حضرت زينب (ع)، سر مبارك امام حسين(ع) را به آنها نشان دادند و حضرت زينب (ع) بي حال شده و سر مبارك ايشان به كجاوه اي روي آن نشسته بود برخورد كرده و سرمباركشان خونريزي ميكند. حال عده اي بر اين باور هستن كه آن حضرت بواسطه ناراحتي كه از مشاهده سر مبارك برادشان برايشان ايجاد شده بود سر خود را به كجاوه زده اند و خونريزي سر ايشان به اين خاطر بوده ،و اين مطلب سرچشمه ي مراسم قمه زني گرديده. ولي هيچ عقل سليم و هيچ مسلمان معتقدي اين را قبول ندارد كه خاندان مطهر نبي اكرم(ص) به سلامت جسماني خود عمدا" آسيب برسانند. گواه اين مطلب همين بس كه رهبر معظم نيز انجام اين عمل را منع فرموده و حرام دانسته اند. عماد 2/10/88
نوشته شده توسط Emad در ساعت 17:14 | لینک  | 

پرچم سرخ

تا حالا به  پرچم سرخ بالاي گنبد حرم مطهر امام حسين (ع) توجه كرديد؟

ميدونيد چرا رنگ اين پرچم سرخ هست؟

همانطور كه همه ما ميدونيم هر پرچمي نماد و بيانگرمطلب خاصي هست . در فرهنگها و ملل مختلف پرچم را براي بيان احساسات ، اعتقادات و موراد ديگر بكار ميبرند.

در فرهنگ عرب هم، هر پرچمي حرف و سخني در خود دارد. از قديم الايام هنگامي كه كسي از  اعراب به ناحق و مظلومانه كشته  و خونش بر زمين ريخته ميشد ، تا مادامي كه كسي به خونخواهي او بلند نشده و به حق، مجرم را از ببين نبرده ،بالاي مقبره ي آن مظلوم پرچم سرخ نصب ميكردند و اين پرچم تا مادامي كه ظالم به سزاي عمل خود نرسد بالاي مقبره مظلوم ميماند و پس از آنكه ظالم به سزاي عمل خويش رسيد پرچم را با پرچم سياه يا سبزعوض ميكنند.

پس از شهادت مظلومانه ي امام حسين(ع) و يارانش ، قيامهاي بسياري به خونخواهي اين بزرگوار صورت پذيرفته ولي هيچكدام تمام وكمال و به حق نبوده وبر طبق نظر جميع انديشمندان اين مهم تنها بدست مبارك امام زمان (عج) به سرانجام خواهد رسيد.

از خدا طلب ميكنم كه مارا نيز از محبان اهل بيت (ع) قرار دهد.انشالله

عماد 1/10/88

نوشته شده توسط Emad در ساعت 14:5 | لینک  | 

صورت دخترك از اشك خیس خیس شده بود و به كسی كه مدتها بود در كنارش زندگی میكرد و حالا میخواست برای همیشه تنهایش بگذارد نگاه میكرد ؛ با گریه و زاری به او میگفت میدونی اون موقع كه برای اولین بار دیدمت چقدر ازت خوشم اومد.....

هر روز بعداز مدرسه به امید دیدن تو میومدم سر خیابون و تو رو كه با دوستات توی مغازه بودین و نگاه میكردم ولذت میبردم .میدونی اون روزی كه نیم ساعت جلوی مغازه و ایستادم و تو رو نگاه كردم و برات لبخند زدم وقتی دیر به خونه رسیدم چه كتكی از بابام خوردم . میدونی چقدر گریه كردم و به بابام التماس كردم تا اجازه داد تا تو برای همیشه مال من بشی. حالا چرا میخوای از پیشم بری چرا میخوای منو تنهام بذاری .

دخترك همچنان اشك میریخت و حرفهایش را به (( او )) میزد. اما انگار او اصلاً صدایش را نمیشنید وخیلی بی اعتنا به گوشه ای زل زده بود .

ناگهان مادر دخترك گفت :  آخه چقدر با اون ماهی حرف میزنی ، اون مرده . پاشو برو دنبال درس و مشقت. قول میدم اگه گریه نكنی فردا برات از همون مغازه ی سر خیابون یه ماهی قــرمــز دیگه میخرم !!!


نوشته شده توسط Emad در ساعت 14:3 | لینک  | 

با خيالي آسوده سفر كنيد

 

 از قديم ،سلامتي از مهمترين خواسته هاي بشر بوده و هست از همون زماني كه براي سالم موندن بدنبال سرپناهي براي خود بوده !

حفظ سلامتي از دغدغه هاي هميشگي انسان است

بعد از اختراع چرخ، كم كم سروكله وسايل نقليه پيدا شد از دوچرخه و گاري و درشكه گرفته تا ماشين  و قطار و هواپيما.

البته هراختراعي كه براي آسايش مردم بوجود اومد، با خودش مشكلات و خطراتي رو هم بدنبال داشته،

از بارزترين مشكلات اختراع وسايل نقليه، تصادف و به خطر افتادن سلامت سرنشينان و ديگران بوده و هست

تلاشهاو اقدامات  زيادي براي رفع اين معضلانجام  شد. و لي هيچ گاه اين خطربطور كامل  رفع نشد و هميشه جان انسانهارو تهديد ميكنه

يكي از وسايل نقليه تقريبا عمومي كه امروزه خيلي كاربرد داره هواپيما يا همون طياره هست!!

از زمانهاي قديم كه بشر با اختراع هواپيما، به آرزوي پرواز خودش دست پيدا كرد هميشه در تلاش بوده كه خودش رو در آسمان آبي، در حال پرواز نگه داره، ولي بعضي مواقع دلتنگي  شديد براي زمين و زميني ها  كار دستش ميداد و با سرعت غير قابل كنترل خودش رو به روي زمين مي رسوند  ودر نهايت پخش زمين ميشد .

ولي انسان داراي عقل و هوش است و بايد جلوي اين وقايع رو ميگرفت!!!

آيا بشر با اين همه ادعا، تونست از سقوط در پرواز جلوگيري كنه ؟ بله؟

البته  بشر در اين زمانه تا حدود بسيار زيادي نسبت به سالهاي گذشتهدر جهت  رفع اين مشكل موفق بوده و كشور ما هم علي رقم فشارها و تحريمهاي فراوان تونسته ايمني در پرواز رو تا حدودي رعايت كنه!! نه؟؟ نتونسته؟؟چي؟ كاسپين؟لطفا از ذكر نام خودداري كنيد چون ممكنه تبليغ بشه!!!

اگرشما ميگيد ايمني در پرواز نداريم،پس  چرا مردم هر روز بيشتر از روز قبل براي گرفتن بليط از خودشون رغبت نشون ميدن و خيلي به ندرت شده كه بليط روزانه گير كسي بياد؟؟

چرا با اينكه هر از چندگاه شاهد سقوط و كشته شدن تعدادي از عزيزانمون هستيم، بازم براي سوار شدن به اين تابوت پرنده هجوم مياريم؟؟

از اين موضوع دلهره آور ميگذريم!

ميدونيم كه وقتي كسي كه اون همه براي سفر با هواپيما هزينه ميكنه انتظار دريافت ابتدايي ترين خدمات رو داره!! قبول نداريد؟

براي روشن شدن موضوع يه خاطره واستون تعريف ميكنم.

براي رفتن به ماموريت ،ساك رو بسته  و آماده شده بودم ومي خواستم براي گرفتن تاكسي به يكي از آژانسهايي كه از بقيه منصف تره زنگ بزنم( هر چند كه كرايه اي كه موقع پياده شدن از ازآدم ميگيرن با اوني كه توجدول قيمتي آژانس هست فرق ميكنه) كه زنگ تلفن بصدا درآومد

: يعني كي ميتونه باشه؟؟؟

: الو از آژانس هواپيمايي مزاحمتون ميشم، پرواز 8:35 دقيقه شما با تاخير ساعت 9:15 دقيقه شب انجام ميشه!

مارو باش كه بخاطر اينكه اداره، بليط ايران اير واسمون بگيره كلي باهاشون چانه زني كردن بوديم.

باز خدا پدرو مادرشون رو بيامرزه كه اطلاع دادن

طبق عادت هميشگي، يك ساعت قبل از پرواز رفتم فرودگاه كه اون جلو مولوها  جا گيرم بياد غافل از اينكه اكثرمسافرين از تاخير خبر نداشتن و از 2ساعت قبل اونجا بودن، بنده هم به ميمنت اطلاع از تاخير، در رديفهاي آخر جا گيرم اومد.

انتظار

شما هم از انتظار متنفريد؟؟ بله،همه همينجورن!!

با نزديك شدن عقربه هاي ساعت به عدد8:45 گوشهامو تيز كردم تا خانم خوش صدا از پشت بلندگو خروجي مورد نظر رو اعلام كنه!!

و اين انتظار شيرين با گذشت زمان ،كم كم تلخ و تلخ تر شد!

وتازه، بازي از كي بپرسم شروع شد!! قربون اطلاعات پرواز برم كه اصلا در مورد تاخير پرواز و خداي ناكرده (عذرخواهي از مسافرين) هيچ گونه اظهار نظري نكرد.

مردم و وقتشون هم كه تو اين دوره و زمونه، ارزشش مشخصه!! تقريبا مساوي است با هيچ!!

از هرمامور لباس سفيدي كه رنگ لباسش به مسافرين آرامش ميداد، سوال كرديم ، گفت :انشالله بزودي انجام ميشه!

و اين بزودي، تا ساعت 10 شب طول كشيد

باز هم خدارا شكركه تونستيم از خطر كنسل شده نجات پيدا كنيم و يك مرحله جلوتر بريم

بالاخره سوارتابوت پرنده  شديم و هر كسي رفت و روي صندلي خودش نشست

منم تو رديف 28 نشستم و طبق عادت هميشگي و براي حفظ سلامتي ،خواستم كمريند ايمني خودم رو ببندم كه يكدفعه عرق سردي رو پيشونيم نشست!

خدايا چرا بستن كمربند ايمني يادم رفته!!چرا نميتونم اين كار ساده رو انجام بدم

اي بابا آبروم داره ميره،حالا هركس ببينه فكر ميكنه براي اولين باره كه سوار هواپيما شدم

تو همين حين و بين بود كه متوجه شدم مهماندار هواپيما كه معلوم بود خيلي هم خسته هست با غضب داره منو نگاه ميكنه

:آقا لطفا كمربندتون رو ببنيديد ميخوايم پرواز كنيم

:چشم الان

ولي بسته نشد كه نشد، بعد از كلي كلنجار رفتن با كمربند، كاشف بعمل آمد كه بنده با اين همه سواد و ادعا ،هيچگونه استعدادي در بستن كمربند هواپيما، كه يكي بزرگ و ديگري كوچك بود ،ندارم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

بله درست شنيديد ، در عصر تكنولوژي و پيشرفت، در يك شركت معتبرهواپيمايي،دو قسمت كمربند ايمني     با هم همخواني نداشتند!!!!!

يكي بزرگ و آن يكي كوچك ، و من مانده حيران و تازه فهميدم يك صندلي اونورتر از من هم همين مشكل رو داره وطرف داره با كمربندش كشتي ميگيره

:آقاجان خودت رو خسته نكنه ،يكيش بزرگه يكيش كوچيك!!

و تلاش مهمانداران هم به نتيجه اي نرسيد و يكي يكي شكسته خورده و با افتخارو غرور، صحنه را ترك كردن و وانمود كردن كه نتنها هيچ مشكلي وجود نداره بلكه از جريان هم ،كاملا بي اطلاع هستن!!!

ودر نهايت، بنده در يك طرح ابتكاري با گره زدن كمربند، خودم را از مرگ حتمي احتمالي نجات دادم!!

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط Emad در ساعت 11:14 | لینک  | 

مردي داشت در خيابان حركت مي كرد كه ناگهان صدايي از پشت گفت:

 

- اگر يك قدم ديگه جلو بروي كشته مي شوي .

مرد ايستاد و در همان لحظه آجري از بالا افتاد جلوي پايش.

مرد نفس راحتي كشيد و با تعجب دوروبرش را  نگاه كرد اما كسي را نديد .

بهر حال نجات پيدا كرده بود .

به راهش ادامه داد .به محض اينكه مي خواست از خيابان رد بشود باز همان صدا گفت :

- بايست

مرد ايستاد و در همان لحظه ماشيني با سرعتي عجيب از کنارش رد شد .بازهم نجات پيدا كرده بود .

مرد پرسيد تو كي هستي  و صدا جواب داد : من فرشته نگهبان تو هستم .

مرد فكري كرد و گفت :

- ببينم اون موقعي كه من داشتم ازدواج مي كردم کدام گوري بودي ؟!??

 
نوشته شده توسط Emad در ساعت 8:43 | لینک  | 

آهاي اونايي كه تو تهران بوديد!!!!

موقع زلزله به چي فكر كرديد؟؟؟؟؟

به كارهايي كه فرصت انجامشو پيدا نكرديد؟

به بدهي هايي كه به خودتون و ديگران داشتيد؟

به نبخشيدن ها و بخشيده نشدنها؟؟

به فرصتهايي كه از دست داديد؟؟

به نصيحتهايي كه گوش نكرديد؟

به حساب و كتابي كه بايد پس بديد؟؟

آخ آخ آخ حيف شد!!!

خدايا نميشه يه فرصت ديگه بهم بدي؟

كاش ميشد برگردم و جبران كنم!!

آخه من هنوز واسه رفتن آماده نيستم!

چيزي واسه سفر برنداشتم!!

حيف!!چقدر زود دير ميشود!!!!

نوشته شده توسط Emad در ساعت 8:26 | لینک  | 


دختر کوچکى با معلمش درباره نهنگ‌ها بحث مى‌کرد

معلم گفت: از نظر فيزيکى غيرممکن است که نهنگ بتواند يک آدم را ببلعد زيرا با وجودى پستاندار 

عظيم‌الجثه‌اى است امّا حلق بسيار کوچکى دارد

دختر کوچک پرسيد: پس چطور حضرت يونس به وسيله يک نهنگ بلعيده شد؟ 

معلم که عصبانى شده بود تکرار کرد که نهنگ نمى‌تواند آدم را ببلعد. اين از نظر فيزيکى غيرممکن است.

دختر کوچک گفت: وقتى به بهشت رفتم از حضرت يونس مى‌پرسم.

معلم گفت: اگر حضرت يونس به جهنم رفته بود چى؟ 

دختر کوچک گفت: اونوقت شما ازش بپرسيد.

*****************************************يک روز يک دختر کوچک در آشپزخانه نشسته بود و به مادرش که داشت آشپزى مى‌کرد نگاه مى‌کرد

ناگهان متوجه چند تار موى سفيد در بين موهاى مادرش شد

از مادرش پرسيد: مامان! چرا بعضى از موهاى شما سفيده؟

مادرش گفت: هر وقت تو يک کار بد مى‌کنى و باعث ناراحتى من مى‌شوی، يکى از موهايم سفيد مى‌شود.

دختر کوچولو کمى فکر کرد و گفت: حالا فهميدم چرا همه موهاى مامان بزرگ سفيد شده

************************************عکاس سر کلاس درس آمده بود تا از بچه‌هاى کلاس عکس يادگارى بگيرد. معلم هم داشت همه

بچه‌ها را تشويق مي‌کرد که دور هم جمع شوند

معلم گفت: ببينيد چقدر قشنگه که سال‌ها بعد وقتى همه‌تون بزرگ شديد به اين عکس نگاه کنيد و

بگوئيد : اين احمده، الان دکتره. يا اون مهرداده، الان وکيله

يکى از بچه‌ها از ته کلاس گفت: اين هم آقا معلمه، الان مرده.

***********************************************معلم داشت جريان خون در بدن را به بچه‌ها درس مى‌داد. براى اين که موضوع براى بچه‌ها روشن‌تر

شود گفت بچه‌ها! اگر من روى سرم بايستم، همان طور که مى‌دانيد خون در سرم جمع مى‌شود و صورتم قرمز مى‌شود

بچه‌ها گفتند: بله 

معلم ادامه داد: پس چرا الان که ايستاده‌ام خون در پاهايم جمع نمى‌شود؟ 

يکى از بچه‌ها گفت: براى اين که پاهاتون خالى نيست

***********************************************بچه‌ها در ناهارخورى مدرسه به صف ايستاده بودند. سر ميز يک سبد سيب بود که روى آن نوشته

بود: فقط يکى برداريد. خدا ناظر شماست

در انتهاى ميز يک سبد شيرينى و شکلات بود. يکى از بچه‌ها رويش نوشت: هر چند تا مى‌خواهيد

برداريد! خدا مواظب سيب‌هاست  


 

نوشته شده توسط Emad در ساعت 10:44 | لینک  | 


استادى از شاگردانش پرسيد: چرا ما وقتى عصبانى هستيم داد می‌زنيم؟ چرا مردم هنگامى که خشمگين هستند صدايشان را بلند می‌کنند و سر هم داد می‌کشند؟
شاگردان فکرى کردند و يکى از آن‌ها گفت: چون در آن لحظه، آرامش و خونسرديمان را از دست می‌دهيم.
استاد پرسيد: اين که آرامشمان را از دست می‌دهيم درست است امّا چرا با وجودى که طرف مقابل کنارمان قرار دارد داد می‌زنيم؟ آيا نمی‌توان با صداى ملايم صحبت کرد؟ چرا هنگامى که خشمگين هستيم داد می‌زنيم؟
شاگردان هر کدام جواب‌هايى دادند امّا پاسخ‌هاى هيچکدام استاد را راضى نکرد.
سرانجام او چنين توضيح داد: هنگامى که دو نفر از دست يکديگر عصبانى هستند، قلب‌هايشان از يکديگر فاصله می‌گيرد. آن‌ها براى اين که فاصله را جبران کنند مجبورند که داد بزنند. هر چه ميزان عصبانيت و خشم بيشتر باشد، اين فاصله بيشتر است و آن‌ها بايد صدايشان را بلندتر کنند.
سپس استاد پرسيد: هنگامى که دو نفر عاشق همديگر باشند چه اتفاقى می‌افتد؟ آن‌ها سر هم داد نمی‌زنند بلکه خيلى به آرامى با هم صحبت می‌کنند. چرا؟ چون قلب‌هايشان خيلى به هم نزديک است. فاصله قلب‌هاشان بسيار کم است.
استاد ادامه داد: هنگامى که عشقشان به يکديگر بيشتر شد، چه اتفاقى می‌افتد؟ آن‌ها حتى حرف معمولى هم با هم نمی‌زنند و فقط در گوش هم نجوا می‌کنند و عشقشان باز هم به يکديگر بيشتر می‌شود.
سرانجام، حتى از نجوا کردن هم بی‌نياز می‌شوند و فقط به يکديگر نگاه می‌کنند. اين هنگامى است که ديگر هيچ فاصله‌اى بين قلب‌هاى آن‌ها باقى نمانده باشد


نوشته شده توسط Emad در ساعت 10:29 | لینک  | 

22 شهریور 88 - 12:42
طرح شناسایی و جمع آوری خانه های مجردی در راستای افزایش امنیت اجتماعی دردولت دهم

:- دیلینگ دیلینگ

 -کیه؟
- منم منم مادرتــون
– دروغ نگو مادر ما شهرستانه
- مجردن … بگیرینشو!!!!
نوشته شده توسط Emad در ساعت 12:46 | لینک  | 

نسخه جدید آموزش رد شدن ازخیابان به کودکان اول به سمت چپ که محل عبور ماشینهاست نگاه میکنیم بعد به سمت راست که محل عبور موتورهاست نگاه میکنم بعد به سمت بالا نگاه میکنیم که محل سقوط هواپیماست

سپس با روحی سرشار و قلبی مطمئن پا به خیابان می گذاری

نوشته شده توسط Emad در ساعت 9:29 | لینک  |